دو هزار و پانصد کیلومتر رژه علیه تجارت کودکان!

 

«بچو پان بچو آندولان»، «کمپین دفاع از حق کودکی در هندوستان»، یک رژه­ی اعتراضی دو هزار و پانصد کیلومتری را در هندوستان و نپال و بنگلادش علیه تجارت کودکان سازمان داده است. ضمن تبریک به کلیه دست اندرکاران و تلاش گران جنبش لغو کار کودک و کمپین دفاع از حق کودکی به خاطر سازمان دادن این رژه­ی اعتراضی، از همه­ی شما عزیزانی که دل در گرو زندگی سعادت مند کودکان جهان دارید، دعوت به همکاری با این کمپین را می­کنم و تقاضا دارم کمک­هایتان از این کمپین انسانی زنده و بر حق را دریغ نکنید.

 

سوسن بهار

بیست و ششم فوریه 2007

«مرکز ادبیات کودک، داروگ»

«جمعیت الغای کار کودکان در ایران»

 

* * *

 

تقویم «رژه­ی آسیای جنوبی علیه تجارت کودکان»

 

مقدمه

گفته می­شود که تجارت انسان سومین تجارت غیر قانونی در سراسر جهان، بعد از مواد مخدر و اسلحه، است.

بنا به گزارش سال 2005 Dep. of state,s Trafficking in person (TIP)، سالیانه بین شش صد تا هشت صد هزار زن و مرد و کودک  در سطح بین المللی مورد تجارت قرار می­گیرند. به اطلاع دی پیUS ، هشتاد درصد از این میزان را زنان و کودکان دختر تشکیل می­دهند که بیش از پنجاه درصد آن­ها در سنین کودکی­اند. مبارزه علیه عمل غیر انسانی  تجارت کودکان، نیاز به وضع قوانین و نیز پیگیری قانونی دارد. قربانیان این فاجعه­ی انسانی به ویژه کودکان که نیاز به تحصیل و بازی و آسایش دارند، باید از وسیع­ترین حمایت­های بین ­المللی برای رهایی از این مصیبت و برخورداری از زندگی انسانی بهره مند شوند. برای پایان بخشیدن به این  تراژدی، حرکتی اجتماعی و مبارزه­ای پیگیر با حمایت­های بین ­المللی لازم است.

بنا به گزارش سال 2003 «سازمان جهانی کار»، هشت میلیون و چهارصد هزار کودک در سراسر جهان به سخت ترین نوع کارها اشتغال دارند. از این تعداد، یک میلیون و دویست هزار نفر قربانی تجارت کودک هستند. در هندوستان بنا به گزارش «تی. ای. پی»، سالانه بین پنج  تا هفت هزار کودک مورد تجارت قرار می­گیرند. و در بنگلادش میزان تجارت زنان و دختران به ده تا بیست هزار نفر می­رسد. استفاده از این کودکان در صنعت سکس، به شیوع بیماری «اچ. آی. وی» در بین کودکان دامن زده است.

«کمپین دفاع از حق کودکی» برای اطلاع رسانی از این واقعیت تلح و اسف انگیز و در مبارزه علیه آن، این رژه­ی اعتراضی را سازمان داده است. تاکید بر حقوق کودکان مندرج در کنوانسیون­های موجود و قوانین و سیاست­های ناظر بر حق کودکی، درخواست برنامه های ویژه برای آموزش به کودکان و مصونیت آنان در قبال تجارت انسان، وضع قوانین بین ­المللی برای جلوگیری از این تجارت، و نظارت سازمان­های مدافع حق کودکی بر کار دستگاه قضایی و پلیس در این گونه کشورها، ایجاد یک شبکه از نهادهای  مسئول در نپال، هندوستان، بنگلادش برای جلوگیری از این امر، توان بخشی به قربانیان و... از جمله خواست­های رژه علیه تجارت کودکان هستند.

 

* * *

 

اطلاعیه­ی مطبوعاتی شماره­ی یک

بیست و سوم فوریه 2007، کلکته،

دووی، یازده ساله، هنوز نمی­داند که چرا از بدو تولدش در معدن سنگ بوده است و چرا پدر و مادر و پدر بزرگ و مادر بزرگش هرگز اجازه­ی بیرون رفتن از معدن سنگ را نداشته­اند. او هرگز رنگ پول را ندیده است، هیچ کاغذی را لمس نکرده است، هیچ تجربه­ای از پدیده هایی مثل الکتریسته و آب استرلیزه نداشته است. او که چند سال پیش توسط «کمپین آزادسازی کودکان از کار بردگی» آزاد گشت، پس از چند ماهی زندگی در مرکز توان بخشی و سوادآموزی تازه سئوالاتی از قبیل: چرا تجارت انسان وجود دارد؟ چرا رسم بره داری بر نیفتاده است؟ و... برایش مطرح شد و در ادامه­ی تلاش برای پاسخ گویی به این سئوالات، اکنون در راهپیمایی علیه تجارت کودکان شرکت دارد.

راکش، پسر سیزده ساله، از دهکده­اش در ایالت بهار دزدیده و به روستایی در امری ستار برده شد. او در طی پنج سال طولانی و با روزی هجده ساعت کار به همراه کودکان دیگر مانند برده به گاوداری پرداخت. دلیل توان و کشش این کودکان برای روزی هجده ساعت کار، مواد مخدری بود که برده دارها به آن­ها می­دادند. راکش در سال 2006 توسط فعالان «جنبش لغو کار کودک» آزاد شد و امروز در این راهپیمایی شرکت دارد. او می­گوید: «همیشه آرزوی دیدن مادرم را داشتم. فکر نمی­کردم بتوانم ببینمش. اما وقتی دیدمش، دیگر نمی­توانستم با او حرف بزنم. چون او می تیلی حرف می­زد و من زبان مادری­ام را دیگر فراموش کرده بودم.»

راهپیمایی آسیای جنوبی علیه تجارت کودکان، اولین و بزرگ ترین جنبش اجتماعی غلیه تجارت کودکان در جهان معاصر است.

کای لایش ساتیارتی، دبیر «گلوبال مارچ»، رژه­ی حهانی علیه کار کودک، و عضو هیات اجرایی «کمپین دفاع از حق کودکی» می­گوید: «موضوع این رژه، ضرورت وجود یک جنبش اجتماعی و از پائین علیه تجارت کودکان و در عین حال یک پیگیری حقوقی برای جلوگیری از این امر و ایجاد مراکز توان بخشی برای کودکان آزاد شده  و تلاش برای آزاد سازی کودکان بیشتری از این تجارت است.»

«سازمان حهانی کار»، «یونیسف»، «اتحادیه­ی آزاد بین المللی کارگران»، «کنفدراسیون معلمان جهان» و دو هزار سازمان زیر مجموعه­ی «گلوبال مارچ» و از جمله «مرکز ادبیات کودک، داروگ» و «جمعیت الغای کار کودکان در ایران» و تعداد زیادی از سازمان­های مدافع حقوق کودکان از این رژه­ی اعتراضی پشتیبانی  نموده­اند.

خانم ناندیتا داس، هنرپیشه­ی سینما و فعال اجتماعی عرصه­ی حقوق کودکان و زنان می­گوید: «تجارت انسان و استثمار آن یک پدیده ی شرم آور است که باید تمامی نیروهای اجتماعی را علیه آن بسیج کرد و به آن پایان بخشید. هیچ عذر و بهانه­ای برای تجارت انسان وجود ندارد.»

این رژه­ی اعتراضی بیست و پنج روزه با طی دو هزار و پانصد کیلومتر و با حضور دائم صد نفر که نصف آنان قربانیان سابق تجارت انسان می­باشند و با پشتیبانی هزاران انسان دیگر از روز بیست و پنجم فوریه 2007 از شهر کلکته در هندوستان آغاز می­شود. از آن حمایت کنید و صدایش را به گوش جهانیان برسانید!

 

* * *

 

اطلاعیه­ی مطبوعلاتی شماره­ی دو

بیست و پنجم فوریه 2007، کلکته،

بزرگ ترین حرکت جهانی علیه تجارت انسان در شکل رژه­ی دو هزار و پانصد کیلومتری در جنوب آسیا  آغاز شد.

خانم جون مالایا،  هنرپیشه­ی بنگلادشی، از جمله حمل کنندگان پرچم رژه­ی علیه  تجارت کودکان است. کای لایش ساتیارتی، دبیر «گلوبال مارچ» و بنیان گذار «کمپین دفاع از حق کودکی» می­گوید: «شرم آور است که بزرگ ترین دموکراسی جهان هیچ قانونی برای جلوگیری از تجارت کودکان در هندوستان، پاکستان و بنگلادش و نپال ندارد.» او گفت: «سی درصد از ده میلیون کودک برده­ی قرض هندوستان، قربانیان تجارت انسانند.» او اضافه کرد: «جنوب آسیا بزرگ ترین مرکز تجارت کودکان جهان و ترانزیت تمامی اشکال تجارت کودکان به علاوه­ی کار خانگی، خدمتکاری، کامل جوکی، بردگی قرض، بیگاری، و ازدواج کودکان برای به کار گرفتن شان در فحشا است.»  

سوت آغاز این رژه طی مراسمی با شکوه با شرکت هزاران تن از کارگران و انسان­های مدافع حق کودکی، شخصیت­ها و نهادهای دفاع از حق کودکی و در میان دریایی از باندرول­های رنگی و پلاکادرهای زیبا زده شد و رژه علیه تجارت کودکان در حال طی کردن اولین روز خود است. بر روی باندرول­ها، شعارهای از قیبل: تجارت کودکان ممنوع، بیگاری کودکان ممنوع، نه به تجاور به حق کودکی و کودکان، ایجاد مراکز توان بخشی برای قربانیان و وضع و پیگیری قوانین بین المللی، و نه به استثمار، به چشم می­خورد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

darvag_darvag@yahoo.com